Welkom op Milly’s weblog
Geen [dagelijks] dagboek, maar af en toe een stukje.

Niet tevreden met de de nieuwe indeling / mogelijkheden van de web-log.nl [de gratis versie is uitgekleed en als je meer wilt, moet je betalen], ben ik de mogelijkheden van mijn ISP [Lientje] en mijn eigen domein aan het verkennen en benutten.
Een probeerversie van een nieuwe blog en een gastenboek zijn het voorlopige resultaat.

-> Direkt naar de nieuwe blog ….
-> Naar mijn website ….

Nederland staat inmiddels bol van de collectieven. Is het niet je werkgever, dan is het je bond, vereniging, uitkerings instantie, idexeble club of een “zo maar” groep. Sluit je aan en je krijgt korting op je verzekerings premie.

De grootste collectieven zijn de zorgverzekeraars. Iedereen wordt door de overheid verplicht zich daar per 1 mei a.s. bij te hebben aangesloten. Maar dat simpele feit is geen reden om korting te geven. Je moet je eerst ergens anders bij aansluiten.
En daar mee wordt een deel van de bevolking, dat per ongeluk nergens bij hoort, uitgesloten en betaalt de volle hap.

We zijn collectief gek geworden.

Per e-mail gekregen voor Valentijn:
Om bij stil te staan.

Een boer had enkele jonge hondjes die hij nog moest verkopen.
Hij schilderde een advertentie op een bord met: 4 puppies te koop en zette dit aan het begin van zijn erf langs de weg.
Net toen hij de laatste spijker in het bord sloeg, werd hij aan zijn overall getrokken. Hij keek naar beneden in de ogen van een kleine jongen.
“Meneer” zei de jongen, “Ik wil een van uw puppies kopen”. “Wel”, zei de boer, terwijl hij met zijn hand achter in zijn nek wreef, “deze puppies hebben een stamboom en kosten aardig wat geld”.
De jongen liet een moment zijn hoofd hangen. Toen reikte hij diep in zijn broekzak en haalde een handvol kleingeld voor de dag en liet het de boer zien.
“Ik heb 39 cent; is dat genoeg om te kijken?”
“Zeker”, zei de boer en hij floot een deuntje. “Dolly”, riep hij.
Uit het hondenhok en over het erf rende Dolly naar de boer toe, gevolgd door 4 bolletjes wol.
De kleine jongen drukte zijn gezicht tegen het hek. Zijn ogen straalden van verrukking.
Terwijl de honden naar het hek toe kwamen rennen, zag de jongen nog iets bewegen in het hondenhok.
Langzaam verscheen er nog een bolletje wol, maar dat was zichbaar kleiner dan de andere hondjes.
Op zijn achterpootjes gleed het bolletje het hok uit en begon op onhandige wijze naar het hek te hobbelen, terwijl het zijn best deed de andere hondjes bij te houden. “Ik wil die hebben”, zei het kleine jongetje, terwijl hij naar het waggelende hondje wees.
De boer knielde naast het jongetje neer en zei: “knul, je wilt dat hondje echt niet. Het zal nooit kunnen rennen of spelen zoals de andere hondjes dat kunnen”.
Toen deed de jongen een stap naar achteren, reikte naar beneden en begon een broekspijp op te rollen. Er werd een stalen beugel zichtbaar die aan beide zijden van het beentje van de jongen vastgemaakt was aan zijn speciaal gemaakte schoentje.
De boer aankijkend zei hij: “weet u meneer, ik kan zelf ook niet zo goed rennen en hij heeft iemand nodig die hem begrijpt”.
Met tranen in zijn ogen pakte de boer de kleine pup op en gaf het aan de kleine jongen.
“Wat kost het?” vroeg de kleine jongen.
“Niets, het is gratis”, zei de boer. “Er is geen prijs voor liefde”.

De wereld is vol van mensen die iemand nodig hebben die ze begrijpt.
Het is de Nationale Week van vriendschap.
Laat je vrienden zien hoeveel je om ze geeft.
Stuur dit naar iedereen die je als een vriend beschouwt.

Nee, dit gaat niet over inlegkruisjes, maar over het AH VKF.
Merkte ik onlangs op dat ik te dom ben om te stoppen met investeren in Albert Heijn (zie “ongemerkt”), nu heeft Ahold dat voor me beslist. Het Vaste Klanten Fonds wordt stil gelegd, in verband met het onderzoek naar schadevergoeding voor de zielige klant, die net als ik, maar gewoon is doorgegaan met aankopen.
En omdat ze bij Ahold denken dat zo’n bericht er toe leidt dat half Nederland ineens z’n zegeltjes omzet in aandelen in de hoop mee te profiteren, zetten ze de trouwe klant die al jaren geld stopt in het bedrijf maar in de koelkast.
Het lijkt me toch dat een international als Ahold een administratie heeft waarin ze kunnen zien wie wat heeft gekocht en wanneer en daaruit een selectie kunnen maken van de “schadevergoedingsgerechtigden”. Zal wel teveel van m’n eigen ervaring uitgaan.
Maar, het vooruitzicht op een extraatje van 0,90 tot 1,15 per tussen 1999 en 2003 gekocht aandeel, maakt het weer een beetje goed.
Hoewel, dat fonds werkt met “units’, dus ik weet niet eens hoeveel aandelen ik heb.

Behalve vogelgriep, komt er nog meer onheilspellends uit Turkije:

Bron: 112drenthe

Gelukkig Nieuwjaar!

Omdat ik te lui ben om supermarkten af te struinen op koopjes, hol ik al jaren de AH binnen. Ik weet wat ze hebben en waar het staat. En bij de kassa koop ik zegeltjes die ik dan weer omzet in AH-aandelen die gestaag minder waard worden.
Ik weet wat ik wil: beschuit van Verkade, want Bolletje vind ik niet lekker; chocovlokken van De Ruyter, niet van Venz, miniblikjes van Bonduelle, niet van Hak, knxe4ckebrxf6d van Ryvita, want Wasa krijg ik niet door m’n keel, en koekjes van Lu.
Enzovoort.
Maar in toenemende mate zijn de levens- en voedingsmiddelen van het AH-huismerk. Hoe weet ik nou wat ik koop? Moet ik mijn jarenlange ervaring opzij schuiven en weer alles gaan proeven en vergelijken? Dacht het niet.
Maar vandaag was ik bij de C1000, want daar is het nog niet zo erg. Dacht ik.
Mijn volgende poging zal Super De Boer zijn, maar ik vrees het ergste.
Om gewoon decadent A-merken te blijven kopen, moet ik het groter aanpakken: op naar de Makro.

Brengt u wel eens iemand met de auto ergens naar toe? Een buur, een vriend, een kennis, die er dan op staat de benzine te vergoeden? Soms wil je dat helemaal niet, en soms neem je het aan om die ander een plezier te doen, of niet voor het hoofd te stoten.
Niet meer doen, hoor! Volgens de Inspectie Verkeer en Waterstaat bent u een bedreiging voor willekeurig welk taxibedrijf en riskeert u een bekeuring!
Althans volgens het DvhN van 8/12/2005. Een oud-leraar in Borger biedt zich aan als privxe9chauffeur, als een soort vrijwilligerswerk, om tegen onkosten mensen ergens heen te rijden. Hij kreeg meteen de taxicentrale en de Inspectie over zich heen.
Wel, vrijwilligers: maakt u de kantine schoon? Dan neemt u een schoonmaker het brood uit de mond. Doet u voor een kratje bier de administratie van een oude tante? Dan steelt u van een accountant. Of misschien hebt u een mooie cd gekregen omdat u de ramen van de buurvrouw wast. Nooit bij stil gestaan dat de glazenwasser nou werkeloos is, zeker.
Iedere vorm van vrijwilligerswerk zou overbodig kunnen zijn als al die kleine en grote diensten professioneel zowel beschikbaar als betaalbaar zouden zijn.
Waar zijn we nou toch mee bezig?

Ik weet wel hoe banken hun geld verdienen. Aan mijn chipknip.
Kreeg een nieuwe bankpas, met chip, maar op de oude [chip] stond nog geld. Omdat je oude pas niet meer bruikbaar is zodra je de nieuwe hebt gebruikt, moet je dus xe9xe9rst je oude chip afwaarderen en daarna je nieuwe weer opwaarderen.
Goed. Dat doe je dus gewoon bij hetzelfde oplaadpunt: oude pas erin, geld eraf, nieuwe pas erin, geld erop. Daar zit nog geen minuut tussen.
Dan komt je bankafschrift. Stel: de dag zoals hierboven beschreven is dag 1.
Het afschrift meldt:
opwaarderen boekdatum= dag 1, valutadatum= dag 0 (-1, dus)
afwaarderen boekdatum= dag 2, valutadatum= dag 3.
Even rekenen (en de bank doet dat met de valutadatum): het gaat naar de knip 1 dag voordat ik het van mijn rekening afhaal, en wordt van de knip weer op mijn rekening bijgeschreven 2 dagen nadat ik het van de chip haal. Een transactie van 30 seconden is 3 dagen onderweg bij de bank (maar niet op mijn rekening).
In de knip!